Ken je dat boek? - Mijn vader en ik lazen het altijd samen.
Het is bestemd voor mijn kleinzoon.
Maar nu denk ik, dat het voor jou is bestemd, Mr Cabret.
Neemt u nog een kopje? - Het is nog aan het trekken.
Een kopje zoals al het andere. Of wacht je het juiste moment af?
Als we maar wisten wanneer dat was.
Gustav, je moet durven. Zeg haar gedag.
Kom op, geef me je grootste lach.
Je grootste lach.
Het is prachtig. Geweldig.
Miss Lisette? Een hele goede avond.
Meneer de inspecteur. - Ja...
Dat is een mooi boeket. - Dank je.
Ze zijn uit Gourdan. Ze komen met de nachttrein. Dus ze zijn heel vers.
Gourdan? Prachtig stuk land daar.
Robuust...
de koeien zijn aan het loeien.
Perfect gevormd.
Ruiken ze? Ruiken de bloemen?
Ja, een beetje.
Ik ben gewond geraakt in de oorlog en het zal nooit genezen.
Goedenavond nog, mevrouw.
Ik ben mijn broer verloren.
Waar? - Verdun.
Goedenavond nog, Mr inspecteur.
Een hele goedenavond, Mrs Lisette.
De filmacademie, de bibliotheek.
Daar vind je alles over films.
Op de tweede verdieping, in de vierde rij...
sectie drie, op de bovenste plank.
Het uitvinden van dromen.
Door Renee Tabard.
Het verhaal van de eerste films.
In 1895, werd één van de eerste films gemaakt, genaamd: Een trein die aankomt op het station.
Die niks anders liet zien dan een trein, die aankwam op het station.
Toen de trein in volle vaart richting het scherm kwam...
begon het publiek te schreeuwen, omdat ze dachten dat ze overreden zouden worden.
Niemand had ooit zoiets gezien.
Eerst was dit een nieuwigheidje, maar al gauw werd het meer.
Toen kwamen de eerste filmmakers erachter...
dat ze deze nieuwe media konden gebruiken, om verhalen te vertellen.
De filmmaker, Georges Méliès...
was één van de eerste die zich realiseerde dat...
films de kracht hadden, om een droom te vangen.
De grote pionier, ging dood tijdens...
De Grote Oorlog?
Ging dood?
Zijn jullie geïnteresseerd in Méliès?
Ja.
Dat is niet verboden. - Is dat zo?
Hij is mijn peetvader, weet je. En heel erg in leven, dank je wel.
Dat is niet mogelijk.
Ik verzeker u meneer, het is waar.
Waarom zou ik jullie geloven?
Omdat het waar is.
Hij leeft nog?
Kom met me mee.
Jouw peetvader is een passie van mij. Hij was een geweldige filmmaker.
Hier is hij aan het werk in zijn filmstudio.
En dit is een script, van zijn rol.
En hier hebben we de grote kristallen geheimzinnige klok, gemaakt door zijn meester...
Robert-Houdin.
En dit is één van zijn echte camera's.
Dus hij was een goochelaar? - Ja, hij begon op het podium.
Hoe begon hij met het maken van films? - Dat weet niemand.
Kijk eens hoe gelukkig hij is.
Professor Tabard...
wilt u hem misschien ontmoeten?
Ik heb hem al eens ontmoet.
Mijn broer werkte voor hem, als timmerman.
Op een dag nam hij me mee naar de studio.
Het was net een droom.
Een gebouw dat helemaal gemaakt was van glas.
Dit, om al het zonlicht door te laten omdat het goed was voor het filmen.
Maar in mijn ogen was het één groot betoverd kasteel.
Een paleis, gemaakt van glas.
Er was een kreeft.
Heb jij je ooit afgevraagd waar je dromen vandaan komen?
Kijk maar om je heen.
Hier worden ze gemaakt.
Dames en heren, de zon gaat op. Ridders en kreeften op hun plaats.
Zeemeerminnen in positie. Actie.
Uiteindelijk maakte hij meer dan 500 films. Hij was uitzonderlijk populair in die tijd.
Waarom is hij gestopt?
Tot op de dag van vandaag dacht ik dat hij gesneuveld was in de oorlog.
Zoals vele anderen.
Kunnen we een paar van die oude films kijken? - Ik wou dat je dat kon.
Maar de tijd is niet echt aardig geweest voor oude films.
Dit is de enige waarvan we weten, die het overleefd heeft.
Uit honderden, één.
En het is nog steeds...
een meesterstuk.
We moeten ervoor zorgen dat Tabard ons die films van papa Georges laat zien.
Dan zal hij zien dat hij niet in vergetelheid is geraakt.
Moet ik het niet aan mama Jeanne vertellen? - Nee, het moet een verassing blijven.
Net als een goocheltruc.
We moeten een soort versiering hebben.
Versiering? Goed gedaan.
Meneer Claude? Bent u daarboven?
Meneer Claude, bent u daar?
Houdt de schroefsleutel vast, uilskuiken. Een fles kunt u wel vasthouden, niet?
Bent u in de lorem?
Bent u dronken?
Bewusteloos, hij is bewusteloos niet waar?
Jij domme aap. Je had een kind kunnen bezeren.
Mr Labisse gaf me afgelopen nacht een boek. - Dat doet hij altijd.
Boeken een goed thuis geven. Zo noemde hij het.
Hij heeft echt een...
doel.
Wat bedoel je? - Alles heeft een doel. Zelfs machines.
Klokken laten je de tijd zien. Treinen brengen je op plaatsen.
Ze doen wat ze moeten doen. Net zoals Mr Labisse.
Misschien maken kapotte machines me daarom wel zo verdrietig.
Omdat ze niet doen wat ze moeten doen. Misschien is dat met mensen ook wel zo?
Als je je doel niet meer weet, is het net of je kapot bent.
Net als papa Georges. - Misschien kunnen we hem maken.
Is dat jouw doel? Dingen maken?
Dat weet ik niet. Dat is wel wat mijn vader deed.
Ik vraag me af wat mijn doel is.
Ik weet het niet.
Misschien als ik mijn ouders zou kennen...
dan zou ik het weten.
Kom met me mee.
Toen mijn vader doodging, kwam ik heel vaak hierboven.
Ik dacht dat de hele wereld, één grote machine was.
Machines komen nooit met extra onderdelen. Ze komen altijd met precies genoeg onderdelen.
Dus ik vroeg me af; als de wereld één grote machine is...
dan kan ik best eens een extra onderdeel zijn. Ik moet hier zijn voor een of andere reden.
En dat betekent dat jij hier ook bent voor een of andere reden.
Ga terug.
Ik breng Tabard morgenavond om zeven uur. Zeg niets.
Weet je dit zeker? - Niet echt.
Maar ik denk dat het de enige manier is om...
Om hem te maken.
CABRET EN ZONEN HORLOGEMAKERERS
Er is een jongen op het spoor.
Zet hem af.
Er is een jongen.
Aan de kant.
Goedemorgen.
Hij werkt hier. Een grote lompe man.
In de Seine? Overleden? Weet je het zeker?
Nee, hij heeft geen nabestaanden.
Dank je wel. Ik zal zijn spullen verzamelen.
Heel erg bedankt.
Als hij overleden is...
wie windt dan de klokken op?
Goedenavond. - Deze kant op, meneer.
Ik ga wel.
Wat een verassing. Kom binnen.
Isabelle, wat is hier de bedoeling van?
Alsjeblieft mama, niet boos zijn. - Die jongeman is hier niet welkom.
We zijn erachter gekomen wie papa Georges is.
Het spijt me zeer mevrouw, ik dacht dat u ons verwachtte.
Ik zal weggaan en terugkomen wanneer u dat wilt. - Alsjeblieft, praat wat zachter.
Mijn man slaapt. Hij voelde zich niet goed.
Mama, stuur ze alsjeblieft niet weg. - Ik wil me niet opdringen mevrouw, maar...
als dit de enige keer is dat ik u ontmoet...
laat mij u dan vertellen dat ik uw man erg dankbaar ben.
Toen ik nog een klein jongetjes was, heb ik al zijn films gezien.
Ze hebben mij geïnspireerd. Uw man is een heel erg goede kunstenaar.
Het doet me goed, om de films van mijn man te herinneren met zoveel vreugde.
Maar hij is zo kwetsbaar.
Het is niet goed voor hem om hem zijn verleden te laten herinneren.
Dan zal ik gaan, mevrouw.
Ik hoop dat u me vergeeft dat ik dit zeg...
u bent net zo aantrekkelijk als toen in de films.
Zat u in de films?
Ze deed bijna in al zijn films mee.
U bent een actrice.
Dat was lang geleden, kinderen.
Dat was in een andere tijd.
Ik was een ander persoon.
Zou je haar weer willen ontmoeten?
We hebben een film.
Een van Georges zijn films?
Dat is niet mogelijk. Die waren allemaal verdwenen.
Mogen we het je laten zien?
Alsjeblieft, mama.
Snel dan.
Jij was een actrice. Een echte bioscoopactrice.
Dat is ongelooflijk. - Zo was het niet.
Het waren geen filmsterren zoals vandaag de dag.
We hebben wel lol gehad.
Mrs Méliès?
Het is in kleur. - Natuurlijk. We hebben de film ingekleurd.
We hebben hem met de hand gekleurd. Frame per frame.
Dat ben jij, mama.
Ja.
Prachtig.
Je was prachtig.
Dat is ze nog steeds.
Ik zou het geluid van de...
filmprojector overal herkennen.
Georges.
Je hebt zo lang geprobeerd het verleden te vergeten.
Je bent er alleen maar ongelukkig door geworden.
Misschien is het tijd om het je te proberen te herinneren.
Wil je het weten?
Ja.
Net zoals jij...
wilde ik graag dingen maken.
Ik ben begonnen als goochelaar.
Mama Jeanne was mijn assistent.
We hadden veel succes. We hadden zelfs een eigen theater.
Ik was altijd aan het prutsen met machines.
Ik had mijn werkplaats bij het theater, waar ik mijn nieuwe illusies kon bedenken.
Eens heb ik zelfs een werkende robot gemaakt.
Hij was een bijzondere schat.
Ik heb mijn hart en ziel in hem gestopt.
Toen op een avond, bezochten Mama Jeanne en ik een reizend circus.
We liepen langs de attracties, toen ik iets opmerkte.
Iets raars.
Iets prachtigs.
De Lumiere Brothers hadden de film uitgevonden.
Ik werd verliefd op hun uitvinding. Hoe kon ik daar geen deel van uitmaken?
Het was als een nieuw soort magie.
Ik vroeg de Lumiere Brothers om mij een camera te verkopen.
Maar, ze weigerden. Ze waren overtuigd...
dat de films een voorbijgaand iets was en ze zagen er geen toekomst in.
Tenminste, dat zeiden ze. Dus tenslotte heb ik mijn eigen camera gemaakt.
Gebruik makend van overgebleven delen van de robot.
Ik moest deel uitmaken van dit nieuwe wonder.
We riskeerden alles.
We verkochten het theater en alles wat we hadden.
Zodat we onze eigen filmstudio konden bouwen.
En zo begon het grote avontuur.
Dat is beeldschoon.
Ik schreef, ontwierp en regisseerde...
en acteerde in honderden films.
Ik ben klaar.
Dat was goed.
Stop, ik zag dat. Geef me heel even de tijd. Tot daar was het goed.
Ik wil even iets zeggen.
Trek wat harder aan het rechter touw, dan komt het hoofd hoger...
dat is beter. Onder de buik.
Uitstekend.
De choreografie is goed vanaf daar. Dank u, heren. Neem uw plaatsen in.
Plaatsen weer innemen.
Aktie.
Uitstekend, naar achteren.
En nu afmaken, maak hem dood.
Kom op mannen, aanvallen. Steken en maak af.
Dat is mooi. Wacht voor de aanval.
Drie, twee, één. Klaar.
Dat is geweldig, skeletten. Vuurwerk, nu. Ridders, niet bewegen, alsjeblieft.
Stil blijven staan allemaal.
Drie, twee, één. Aktie.
Magie, trucs en illusie werden mijn specialiteit.
De wereld van fantasie.
Mijn mooie vrouw was mijn inspiratie.
Mijn ster, en...
we konden niet gelukkiger zijn. - Aktie.
We dachten dat het nooit zou eindigen.
Hoe zou dat kunnen?
Toen brak er oorlog uit.
Aan de jeugd en de hoop kwam een einde.
De wereld had geen tijd voor magische trucjes en filmvoorstellingen.
De terugkerende soldaten hadden zoveel realiteit gezien...
en vonden mijn films saai.
De smaak was veranderd.
Maar ik was niet meeveranderd.
Niemand wilde mijn films meer.
Uiteindelijk kon ik de acteurs niet meer betalen.
En de zaak niet meer draaiende houden.
Dus veranderde mijn betoverende kasteel in een ruïne.
Alles was verloren.
In opperste wanhoop verbrandde ik mijn hele oude set en kostuums.
Ik was gedwongen mijn films aan een maatschappij te verkopen die ze smolt tot chemicaliën.
Die chemicaliën werden gebruikt om hakken van te maken.
Met het weinige overgebleven geld van mijn films kocht ik de speelgoedwinkel.
En daar ben ik gebleven.
Het enige ding wat ik niet kon vernietigen was mijn geliefde robot.
Dus ik gaf hem aan een museum. Hopend dat hij een thuis zou vinden.
Ze hebben hem nooit tentoongesteld. Toen brandde het museum af.
Alles is nu weg. Alles wat ik ooit heb gemaakt.
Niets dan as en vervaagde stukken celluloid.
Mijn leven heeft me één les geleerd, alleen niet degene die ik gedacht had.
Alleen in de films bestaat een gelukkig einde.
Ik ben zo terug.
Wees niet bang, Mr Frick.
Wat heeft hij?
Ga maar kijken.
Mr Frick, ik ben ontdaan.
Goedenavond.
Er is een zorgelijke ontwikkeling.
Wat is er? - U kent Mr Claude?
Hij is gevonden. Dood. - Mr Claude?
Hij kan de klokken dus niet meer opwinden.
Hij heeft een vriendinnetje.
Mr Claude is dood.
Wat? Waarom?
Wat is er met hem gebeurd? - Ze hebben zijn lichaam in de Seine gevonden.
Blijkbaar lag het daar een aantal maanden.
Ik ben niet verbaasd. Hij was een vreselijke dronkenlap.
Ja, hij was een dronkenlap. - Dat zou ik niet zeggen.
Hij was een dronkenlap. - Hij kon de hele Seine leegdrinken.
Ga weg.
Laat me los. - Dacht je aan mij te ontsnappen?
Laat me los. - Gustav, alsjeblieft.
Help me, alstublieft.
Alsjeblieft. - Nee.
Hij ondermijnt het station al te lang.
Wat heeft die jongen gedaan? - Laat me los.
Mijn kantoor in.
Ik moet gaan. - Je gaat nergens heen...
tot je ouders gevonden zijn. - Die heb ik niet.
Dan ga je rechtstreeks naar het weeshuis.
Daar zal je wel iets leren.
Ik heb dat zeker wel gedaan. Hoe je orders moet opvolgen...
hoe je jezelf moet onderhouden, hoe je zonder gezin overleeft.
Omdat je er geen nodig hebt. Je hebt geen gezin nodig.
Politiebureau, 7e departement.
Ja, ik ben het weer. Nog een wees.
Het was een drukke week.
Op verboden terrein komen, diefstal, stelen, troep maken...
vandalisme, rondzwalken, spelen, dat is niet belangrijk.
Kom hem alsjeblieft ophalen.
Hoe gaat het trouwens met je?
Ze is teruggekomen? Je denkt dat het van jou is?
Uitstekend. Daar kom je over een paar maanden wel achter.
Pardon? In maart.
Ik probeer te komen. Ik probeer niet zo ver vooruit te plannen.
Weet je het zeker?
Dat is heel complimenteus. Ik weet niet of ik daar de voorkeur aan geef.
Wacht even.
Maximilian.
Aan de kant.
Ga uit de weg.
Ga hem zoeken, Maximilian.
Je kan niet aan mij ontsnappen.
Je kunt je nergens verstoppen daarboven.
307, 308, 309.
Hij is de andere kant opgegaan, Maximilian. Kom op.
Ga uit de weg.
Ik heb je.
Er is een jongen. Gebruik de noodrem.
Remmen.
Naar achteren.
Wat dacht je wel? Ben je gewond?
Kom op. Ga aan de kant.
We laten het weeshuis wel met je afrekenen. - Daar hoor ik niet.
Waar hoor je dan? Een kind moet ergens bij horen.
Luister alstublieft naar me.
U begrijpt het niet. U moet me laten gaan.
Ik begrijp niet, waarom mijn vader is gestorven.
Waarom ik alleen ben.
Dit is mijn enige kans...
om te werken.
U zou dat moeten begrijpen.
Ik begrijp het.
Meneer.
Dit kind hoort bij mij.
Het spijt me. Hij is stuk.
Nee, dat is hij niet.
Hij werkte perfect.
Geëerde gasten, ik ben er trots op u te verwelkomen bij dit Gala...
om het leven en werk van Georges Méliès te vieren.
Jarenlang dacht men dat zijn meeste films verloren waren.
Mr Méliès dacht dat zelf ook.
Wij begonnen een zoektocht. In kluizen en privécollecties...
schuren en catacombe's.
Ons werk werd beloond met oude negatieven...
dozen met afdrukken en koffers vol met vergane films...
die we konden redden.
We hebben nu 80 films van Georges Méliès.
En vanavond is de maker en het nieuwste lid van de filmacademie...
hier om deze met u te delen.
Dames en heren.
Ik...
Ik sta hier voor u vanavond...
door één hele dappere jonge man.
Die een kapotte machine zag...
en tegen alle verwachting in...
heeft hij hem gemaakt.
Het was de liefste magische truc...
die ik ooit gezien heb.
En nu, mijn vrienden...
zo spreek ik u allemaal vanavond aan. Omdat u dat werkelijk bent.
Tovenaars. Zeemeerminnen.
Reizigers, avonturisten.
Illusionisten.
Kom en droom met mij mee.
Je kunt beginnen met de thaumatrope, de zoetrope, de praxinoscope.
De studie over de geschiedenis van de film moet beginnen...
met tekeningen.
Hondensocialisatie. - Geen hondenromance.
Mr Frick zit er een parel in uw oester?
De jongen heeft het ontworpen. Het piept helemaal niet.
Vergeet niet te lachen, schat.
Tegen wie. Ik ben het spoor bijster.
Ik functioneer nu volledig.
Omhoog, en daar is het.
Is dit uw kaart? - Ja, dat is mijn kaart.
Ik heb eens een jongen ontmoet.
Hugo Cabret genaamd.
Hij woonde op een treinstation.
Waarom woonde hij op een treinstation?
Dat kun je wel vragen.
Daar gaat dit boek juist over.
En over hoe deze speciale jonge man...
zo lang had gezocht om een geheime boodschap van zijn vader te vinden.
En hoe die boodschap zijn weg naar hem vond.
Helemaal naar huis.
Vertaald door Simply Releases Toppers Markow87 en Suurtje www.simplyreleases.com